Bi lur zail eskuz loturik igerian, beltzaren ixiltasun babestuan korrontearen bide ezjakinaren norantzan...... dagoeneko besarkada haundia eman dute lur trinkoa bat izatea lortu arte......
Ze oroitzapen politak, ze gogo paseoan jarraitzen segitzeko oroitzapenak sortuz......

Ikusten da biurriren hitzengatik, toki ederra izateaz gain ederki asko pasa zenutela eta benetan gustatu zitzaizuela. Oso argazki ederra!

Horrelako zubi batetan nik ere paseatu nahiko nuke!!! Adokinik ba al zuen? Horiek dira onenak karroan doazen haur txikiak lokartzeko....

¿Sigue siendo Praga, she?
¿Y qué tal seguimos? ¿Cómo se porta Maddi?